به یاد کوروش بزرگ - آنچه نمی توان گفت
X
تبلیغات
رایتل
آنچه نمی توان گفت
خط خطی های طینی
پنج‌شنبه 6 آبان 1389 :: 03:01 ب.ظ :: نویسنده : هیچکس از هیچ کجا

دوستان عزیزم سلام  

این پست من کمی رسمی تر از گذشته و با احترام به کوروش بزرگ پدر عزیز ایران نوشته شده...

از آنجایی که این پست را فقط پیشکشی برای ایشان نوشته ام خواندن متن را به کسانی که ارزشی برای پیشینیان قائل نیستند توصیه نمی کنم! یادآوری ارزش پدر بزرگوار ایران از نظرات نامرتبط با مطلب برایم مهم تر است. هدف از این پست خواندن آن است نه نظر دادن برای آنکه رفع تکلیف شده باشد.... امیدوارم منظورم را به خوبی منتقل کرده باشم.

پدر عزیزم امیدوارم این پیشکش با درودی که نثار روح بزرگتان می شود از من پذیرفته شود.. 

               "طینی"  

 

                                            

                                    

                               

 

۷ آبان ماه مطابق با بیست و نهم اکتبر روز جهانی کوروش بزرگ(سایرس دی) نام گذاری شده است که از دیر باز پارسیان، یهودیان، دوستداران حقوق بشر و هواداران اداره جهان به صورت ملل مشترک المنافع آن را گرامی می دارند و رعایت می کنند. ما چه می کنیم؟  

 

                                

                                   

 مختصری درباره کوروش بزرگ:

کوروش ملقب به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر،همچنین معروف به کوروش دوم نخستین پادشاه و بنیان‌گذار شاهنشاهی هخامنشی ،فرزند ماندان و کامبیز پارسی بودند. کوروش بزرگ بمدت سی سال، از سال ۵۲۹ تا سال ۵۵۹ پیش از میلاد، بر ایران سلطنت کردند.

دربارهٔ کوروش بزرگ تمام مورخین متفقند که، پادشاهی بودند با عزم و عاقل و رئوف که در موارد مشکل به عقل بیش از قوه متوسل می‌شدند و برخلاف پادشاهان آشور و بابل، با مردم مغلوب رئوف و مهربان بودند. جنگ و بوی خون ایشان را برخلاف فاتحان دیگر مغرور نکرد و رفتار او با پادشاهان مغلوب لیدیه و بابل سیاست تسامح ایشان را بخوبی نشان می‌دهد. با پادشاهان مغلوب به اندازه‌ای مهربانی می‌کردند که آنها دوست کوروش بزرگ شده و در مواقع مشکل به ایشان یاری می‌نمودند. و با اعتقادات و مذهب مردم کاری نداشتند بلکه برای جذب قلب ملل آداب مذهبی آنها را محترم میشمردند. شهرها و ممالکی که در تحت تسلط ایشان در می‌آمدند، هیچگاه معرض قتل و غارت واقع نمی‌شد. آنچه درباب وی برای مورخ جای تردید ندارد، قطعاً این است که لیاقت نظامی و سیاسی فوق‌العاده در وجود ایشان، با چنان انسانیت و مروتی در آمیخته بود که در تاریخ پادشاهان شرقی پدیده‌ای به‌کلی تازه به شمار می‌آمد. کوروش بزرگ از ذکر عناوین و القاب احتراز داشت، در کتیبه‌هایی که از او مانده، این عبارت ساده خوانده می‌شود، من کوروش شاه هخامنشی هستم. حال آنکه شاهان دیگر خود را خدا می‌خواندند.

ایرانیان کوروش بزرگ را پدر و یونانیان ایشان را سرور و قانونگذار می‌نامیدند و در وی به چشم یک فرمانروای آرمانی می‌نگریستند. یهودیان این پادشاه را، به منزله مسیح پروردگار بشمار می‌آوردند، ضمن آنکه بابلیان ایشان را مورد تأیید مردوک می‌دانستند.

تاریخ نویسان باستانی از قبیل هردوت، گزنفون و کتسیاس درباره چگونگی زایش کوروش بزرگ اتفاق نظر ندارند. اگرچه هر یک سرگذشت تولد وی را به شرح خاصی نقل کرده‌اند، اما شرحی که آنها درباره ماجرای زایش کوروش بزرگ ارائه داده‌اند، بیشتر شبیه افسانه می‌باشد. تاریخ نویسان نامدار زمان ما همچون ویل دورانت و حسین پیرنیا و پرسی سایکس،افسانه زایش کوروش بزرگ را از هرودوت برگرفته‌اند.

داستان به دنیا آمدن کوروش بزرگ به نقل از هرودوت:  

                               

ادامه مطلب...

 


آمار وبلاگ
تعداد بازدیدکنندگان: 32959